Na ławce reprezentacji Albanii zasiada obecnie Rolando Maran, włoski szkoleniowiec wybrany w maju 2026 roku. Sprawdzam, jakie ma doświadczenie, którzy piłkarze tworzą trzon kadry oraz czego można spodziewać się po jego pomyśle na zespół.
Rolando Maran rozpoczyna nowy rozdział z doświadczoną kadrą Albanii
- Rolando Maran został selekcjonerem 19 maja 2026 roku.
- Podpisał z federacją półtoraroczny kontrakt.
- To jego pierwsza praca z reprezentacją narodową.
- Najważniejsze cele to wygranie grupy Ligi Narodów i awans na Euro 2028.
- Najważniejsi piłkarze to między innymi Kristjan Asllani, Berat Djimsiti, Armando Broja i Rey Manaj.

Kto jest obecnym trenerem Albanii
Obecnym selekcjonerem reprezentacji Albanii jest Rolando Maran. Włoch objął stanowisko 19 maja 2026 roku, zastępując Sylvinho, który prowadził kadrę przez kilka sezonów i zapisał się w jej historii między innymi awansem na Euro 2024.
Zmiana nie była przedstawiana jako nagłe rozstanie po konflikcie. Albański Związek Piłki Nożnej opisywał ją raczej jako zamknięcie jednego cyklu i rozpoczęcie kolejnego. Maran otrzymał kontrakt na półtora roku, a jego zadaniem jest szybkie przygotowanie zespołu do kolejnych rozgrywek.
To istotna informacja, ponieważ trener reprezentacji ma znacznie mniej czasu na pracę niż szkoleniowiec klubowy. Nie buduje drużyny od zera podczas codziennych treningów. Musi wykorzystać kilka zgrupowań, dobrze rozpoznać zawodników i stworzyć system, który zadziała mimo krótkiego okresu przygotowań.
Jakie doświadczenie ma Rolando Maran
Maran ma za sobą około 25 lat pracy trenerskiej. Prowadził kluby we Włoszech, w tym zespoły występujące w Serie A i Serie B. W jego karierze pojawiały się wymagające projekty, w których trzeba było łączyć organizację gry z walką o wynik.
Praca z Albanią jest jednak dla niego nowym rozdziałem, ponieważ wcześniej nie prowadził seniorskiej reprezentacji. To pewne ryzyko, ale również powód, dla którego jego wybór może okazać się ciekawy. Maran zna realia włoskiego futbolu, a wielu albańskich zawodników rozwijało się właśnie we Włoszech albo występowało przeciwko tamtejszym klubom.
Sam szkoleniowiec podkreślał, że reprezentacja nie działa tak jak klub. Tutaj znaczenie ma nie tylko przygotowanie taktyczne, lecz także poczucie przynależności, praca z zawodnikami pochodzącymi z różnych lig oraz umiejętność szybkiego budowania zaufania. Moim zdaniem właśnie komunikacja będzie jednym z jego najważniejszych testów.
Którzy piłkarze tworzą trzon reprezentacji
Albania nie ma kadry o takiej głębi jak największe europejskie reprezentacje, ale dysponuje kilkoma zawodnikami na solidnym międzynarodowym poziomie. Maran powinien oprzeć pierwszą fazę pracy na doświadczonym kręgosłupie, a dopiero później stopniowo wprowadzać młodszych graczy.
| Formacja | Zawodnicy | Znaczenie dla zespołu |
|---|---|---|
| Bramka | Thomas Strakosha | Doświadczenie i spokój w ważnych meczach |
| Obrona | Berat Djimsiti, Elseid Hysaj, Marash Kumbulla | Organizacja defensywy i zabezpieczenie pola karnego |
| Pomoc | Kristjan Asllani, Nedim Bajrami, Qazim Laçi | Przejście z obrony do ataku i kontrola tempa |
| Atak | Armando Broja, Rey Manaj, Mirlind Daku | Gra w polu karnym, siła fizyczna i finalizacja |
Największą uwagę przyciąga Kristjan Asllani. To pomocnik, który może odpowiadać za pierwsze podanie, regulowanie tempa i łączenie obrony z ofensywą. Jeśli Maran chce grać agresywnie, Asllani będzie potrzebował obok siebie zawodników gotowych do szybkiego odbioru oraz ruchu bez piłki.
W ataku ważną postacią pozostaje Armando Broja, choć jego forma i regularność gry klubowej mogą wpływać na dyspozycję w kadrze. Rey Manaj daje trenerowi inne możliwości, ponieważ potrafi mocniej powalczyć z obrońcami i wykorzystać dośrodkowania. Mirlind Daku może natomiast przydać się w meczach, w których Albania będzie potrzebowała bezpośredniej, fizycznej gry.
W defensywie doświadczenie zapewniają Djimsiti i Hysaj, a konkurencję tworzą między innymi Ardian Ismajli, Mario Mitaj oraz Marash Kumbulla. Nie zakładałbym jednak, że nazwiska automatycznie zagwarantują miejsce w składzie. Maran zapowiadał ocenę zawodników pod kątem dopasowania do systemu, a nie tylko reputacji.
Jak może grać Albania pod wodzą Marana
Włoch zapowiedział agresywny i zorganizowany zespół. Nie oznacza to wyłącznie wysokiego pressingu. Pressing to próba szybkiego odzyskania piłki po jej stracie, ale żeby działał, cała drużyna musi przesuwać się razem i odpowiednio zabezpieczać wolne przestrzenie.
Maran mówił również o równowadze między atakiem i obroną. Można więc oczekiwać, że Albania będzie chciała odważniej atakować, ale bez bezmyślnego otwierania przestrzeni za linią obrony. W praktyce najważniejsze okażą się trzy elementy:
- szybka reakcja po stracie piłki,
- odpowiednie ustawienie pomocników przy wyprowadzaniu akcji,
- zabezpieczenie boków obrony podczas ataków Hysaja lub Mitaja.
Na tym etapie trudno uczciwie przypisać Maranowi jeden konkretny system, na przykład 4-3-3 albo 3-5-2. W reprezentacji ustawienie często zmienia się zależnie od przeciwnika. Ważniejsze od numerów będzie to, czy piłkarze zrozumieją zasady przesuwania, asekuracji i przejścia do ataku.
Spodziewam się, że pierwsze mecze będą okresem testów. Włoski trener może sprawdzać młodych zawodników z kadry U-21 oraz piłkarzy występujących w albańskiej lidze. To rozsądne podejście, ale zbyt duża liczba zmian naraz mogłaby osłabić automatyzmy zespołu.
Największe cele i wyzwania nowego selekcjonera
Federacja postawiła przed Maranem konkretne zadania. Pierwszym jest zwycięstwo w grupie Ligi Narodów, kolejnym awans do finałów Euro 2028. W dłuższej perspektywie Albania chce również po raz pierwszy zakwalifikować się do mistrzostw świata w 2030 roku.
Największym wyzwaniem będzie poprawa jakości gry bez utraty cech, które pomogły drużynie osiągać dobre wyniki. Albania potrafi być niewygodna, zdyscyplinowana i groźna w przejściu do ataku. Jeśli zacznie grać odważniej, musi jednocześnie ograniczyć liczbę strat w środku pola i błędów przy stałych fragmentach.
Drugim problemem jest szerokość kadry. Kontuzja jednego lub dwóch liderów może mocno zmienić możliwości zespołu. Dlatego tak ważne będzie znalezienie zmienników dla Asllaniego, Djimsitiego i Broi, a także sprawdzenie, czy młodsi zawodnicy są gotowi na mecze o wysoką stawkę.
Trzeba też uzbroić się w cierpliwość. Selekcjoner nie naprawi wszystkich elementów podczas jednego zgrupowania, a pierwsze wyniki nie zawsze pokażą pełną wartość nowego projektu. Najlepszym sygnałem będzie stopniowa poprawa organizacji, większa powtarzalność akcji i mniejsza zależność od pojedynczych piłkarzy.
Od nazwiska selekcjonera ważniejszy będzie zespół
Rolando Maran daje Albanii doświadczenie z włoskiego futbolu, ale jego sukces zależy od tego, czy szybko połączy je z charakterem miejscowych zawodników. Najbardziej obiecujący kierunek to agresywna, ale dobrze zabezpieczona gra oparta na Asllanim, doświadczonej obronie i skutecznym napastniku.
Dla kibica najważniejsze będzie obserwowanie nie tylko wyników, lecz także roli młodych piłkarzy i jakości organizacji zespołu. Jeśli Albania zachowa dyscyplinę, a jednocześnie zacznie odważniej prowadzić mecze, nowy selekcjoner może zbudować drużynę gotową realnie walczyć o Euro 2028.